Հեղինակը համառոտ ներկայացնում է հոգեվերլուծության պատմական զարգացումը, ուսումնասիրում է անգիտակցականի երկու մոտեցում՝ սեռական (Զ. Ֆրոյդի հոգեվերլուծություն) և իշխանության կամքի միջոցով (Ադլերի տեսություն): Յունգը պնդում է, որ Ֆրոյդը և Ադլերը ընդհանուր առմամբ ճիշտ են, բայց ընդգծում է անհատականության տեսակներն ու խառնվածքը, ինչպես նաև նախատիպերի տեսությունը հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը:
